SPIS TREŚCI:
1. Jan Mulak – niespełniony biegacz
2. Jak trenować najlepszych, czyli trening pod okiem Jana Mulaka
3. Legendarny Wunderteam Jana Mulaka
4. Czy to trener dyktuje warunki?
1. Jan Mulak – niespełniony biegacz
Zanim Jan Mulak został trenerem, sam stawał na linii startu. Jako zawodnik nie odniósł jednak spektakularnych sukcesów. Swój najlepszy wynik uzyskał na mistrzostwach w Wilnie w 1936 r. – wówczas zajął trzecie miejsce w biegu na 1500 m. Aby jednak zrozumieć brak wyników Mulaka jako zawodnika, warto pamiętać, że trenował on w okresie międzywojennym – wojna skutecznie przerwała jego plany treningowe i marzenia.
Mimo że Mulak nie odniósł spektakularnych osiągnięć na stadionie, nie zrezygnował ze sportu. Zainteresował się trenowaniem sportowców, miał zresztą tytuł instruktora lekkiej atletyki. Warto pamiętać, że ówczesne plany treningowe były bardzo proste, a z drugiej strony na Zachodzie Europy pojawiały się nowe teorie na temat tego, jak ćwiczyć sportowców, aby osiągali oni jeszcze lepsze efekty niż dotychczas.
2. Jak trenować najlepszych, czyli trening pod okiem Jana Mulaka
Patrząc na wyniki osiągane przez podopiecznych Mulaka, śmiało można powiedzieć, że opracowany przez niego system trenowania biegaczy okazał się sukcesem – w latach 50. i 60. ubiegłego wieku polska lekkoatletyka była na światowym poziomie. Jak wyglądała wizja idealnych treningów według tego trenera? Mulak skoncentrował się na budowie krzepy powierzonych mu zawodników. Uznał, że ta jest niezbędna, aby biegacze mogli zrealizować opracowany plan treningowy.
Analizując podejście treningowe reprezentowane przez Mulaka, trzeba pamiętać o koncepcji piramidy treningowej. To właśnie tę uznawał dla klucz do sukcesu, bo na samym jej dole znajdowało się przygotowanie wytrzymałościowe zawodnika. Silny zawodnik mógł więcej – biec dłużej i szybciej. Gdy zawodnicy trenujący pod okiem Mulaka zaczęli odnosić pierwsze sukcesy (np. Zdzisław Krzyszkowiak pobił w ośrodku w Wałczu rekord świata na 3000 m z przeszkodami), wdrażanymi przez niego metodami prowadzenia treningu zainteresowali się trenerzy przygotowujący zawodników z innych dziedzin sportowych.
W odróżnieniu od wielu ówczesnych trenerów Mulak chętnie współpracował z uczelniami, chłonął nowinki dotyczące przygotowania zawodników płynące z różnych stron świata. Maurice Bacquet, czyli legendarny już francuski trener, był dla niego wzorem do naśladowania – Mulak bardzo chętnie jeździł na jego wykłady i zdobytą wiedzę próbował wykorzystać, opracowując plany treningowe dla swoich podopiecznych.
3. Legendarny Wunderteam Jana Mulaka
Gdy mowa o Mulaku, nie sposób pominąć terminu „Wunderteam”, który po raz pierwszy został użyty przez niemieckich dziennikarzy. To właśnie nim była określana polska reprezentacja lekkoatletyczna w latach 1956–1966. Dlaczego? Gdyż jej osiągnięcia były ponadprzeciętne jak na ówczesne czasy. Zawodnicy z Polski z łatwością pokonywali przeciwników z różnych krajów, nie tylko zdobywając medale, lecz także bijąc kolejne rekordy świata.
Wspomniany termin „Wunderteam” był stosowany nie tylko w stosunku do biegaczy, lecz także sportowców rzucających dyskiem, oszczepem lub młotem. To nie przypadek, bo – jak wspomniano wyżej – po pierwszych sukcesach, które pojawiły się na kontach biegaczy, techniką treningową Mulaka zainteresowali się inny trenerzy.
4. Czy to trener dyktuje warunki?
Mimo że Mulak był trenerem wybitnym, który sprawił, że o polskich lekkoatletach zaczęto mówić na całym świecie, to jednak nigdy nie uważał się za autorytet. Chętnie słuchał zarówno innych trenerów, naukowców, jak i samych zawodników. W ten sposób opracowywał plany treningowe, które były dostosowane zarówno do ówczesnego stanu wiedzy o ludzkim ciele i jego możliwościach, jak i indywidualnych możliwości poszczególnych zawodników.
Jeżeli chodzi o podejście Mulaka do podopiecznych, nie można zapomnieć, że mogło ono wynika z faktu, że sam wcześnie był sportowcem. W efekcie doskonale potrafił wczuć się w sytuacje osób, z myślą o których opracowywał kolejne treningi.
Komentarze