SPIS TREŚCI:
1. Strategia utrzymania prędkości – czy i jakie ma ona znaczenie podczas zawodów?
2. Dystans a strategia utrzymania prędkości, czyli jaką strategię obrać, biorąc udział w zawodach biegowych na 5, 10, 21 lub 42 km?
3. Który kilometr powinien być najszybszy?
4. Doświadczenie a planowanie strategii utrzymania prędkości na zawodach
1. Strategia utrzymania prędkości – czy i jakie ma ona znaczenie podczas zawodów?
Jeżeli regularnie trenujesz, to – prędzej czy później – z pewnością pojawi się myśl, aby wziąć udział w zawodach. Startując w kilku pierwszych, przede wszystkim będziesz chciał sprawdzić swoją kondycję, czyli skoncentrujesz się na tym, aby dobiec do mety. Gdy jednak uznasz, że przygotowania do zawodów i udział w takich to więcej niż dobra zabawa i nastawisz się na wyniki, będziesz musiał opracować strategię utrzymania prędkości podczas biegu. Dlaczego to takie ważne?
Opracowanie strategii nie jest sprawą prostą, ale z pewnością niezbędną. Biegnąc zgodnie z planem, możesz np. ustanowić nową życiówkę. Jak pokazują historie zawodowych biegaczy – to, w jaki sposób rozkładają oni siły podczas biegu, wpływa na uzyskany czas. Wystarczy niewielka pomyłka, aby biegacz rozminął się ze zdobyciem złotego medalu o zaledwie sekundę. Z tego też względu zawodowcy nie lekceważą etapu, na którym opracowują strategię biegu. Ty – jako amator biorący udział w zawodach i nastawiony na wyniki – również nie powinieneś.
2. Dystans a strategia utrzymania prędkości, czyli jaką strategię obrać, biorąc udział w zawodach biegowych na 5, 10, 21 lub 42 km?
Sposób, w jaki pobiegniesz, powinien zależeć przede wszystkim od dystansu. W przypadku zawodów biegowych na 5 km siły musisz rozłożyć inaczej niż wówczas, gdy trasa, którą zamierzasz pokonać, wynosi ponad 42 km.
Według specjalistów bieg na 5 km należy rozpocząć bardzo dynamicznie. Pierwsze 1,5 km biegacz powinien pokonać szybszym tempem niż to, które obierze na pozostałą część trasy. Ponownie przyśpieszyć należy na końcówce, czyli na 700–800 m przed metą.
Jak eksperci zalecają biec na dystansie 10 km? Dłuższa trasa oznacza tyle, że konieczne jest dobre rozłożenie energii. Aby nie zabrakło jej na ostatnich metrach, początek biegu powinien być spokojny. Przez pierwsze 3 km najlepiej biec wolniej niż na pozostałych odcinkach. Około kilometr przed metą biegacz powinien przyśpieszyć – wówczas ma szansę wyprzedzić zawodników biegnących przed nim.
Jeszcze inną strategię należy obrać, biegnąc półmaraton lub maraton. W przypadku tak długich biegów prawidłowe rozłożenie energii ma ogromne znaczenie, bo inaczej zabraknie jej tuż przed metą. Według specjalistów zawodnicy startujący na takich dystansach powinni dobrze poznać swój organizm, a przede wszystkim wiedzieć, kiedy osiągają próg mleczanowy. Przekroczenie tego powinno obyć się dopiero na ostatnich metrach, bo w przeciwnym razie organizm nie poradzi sobie z utrzymaniem narzuconego tempa.
3. Który kilometr powinien być najszybszy?
Z powyższych informacji jasno wynika, że nie zawsze pierwszy kilometr powinien być tym najszybciej pokonanym. Dynamiczny początek biegu jest odpowiedni wówczas, gdy biegacz startuje na krótkim dystansie, np. 5 km.
Inaczej rzecz ma się w przypadku końcówki biegu. Zbliżając się do mety, każdy biegacz daje z siebie wszystko. Od tego, jak rozłoży swoje siły w czasie biegu, zależy, czy na końcówce uda mu się wyprzedzić innych zawodników lub osiągnąć założony czas.
4. Doświadczenie a planowanie strategii utrzymania prędkości na zawodach
Nie ma znaczenia, czy mowa o amatorach, czy też zawodowcach – każdy biegacz musi samodzielnie opracować swoją strategię utrzymania prędkości na zawodach. Pomocne jest doświadczenie, a to dlatego, że im więcej kilometrów ma za sobą, tym lepiej biegacz zna swoje ciało i jest w stanie przewidzieć, kiedy organizm powie dość.
Opracowując strategię utrzymania prędkości na zawodach, powinieneś wziąć pod uwagę wskazówki specjalistów, ale nie powinieneś na nich polegać całkowicie. Pamiętaj, że to ty najlepiej znasz swój organizm. Zaufaj zatem sobie i opracuj strategię, mając na względzie swoje możliwości.
Komentarze